| تبليغات | X |
هنرمندی دیگر از بین ما رفت ولی یاد او همیشه با ماست
یه روز دلم گرفته بود ... مث روزای بارونی
از اون هواها که خودت ... حال و هواشو می دونی
اگه بشه با واژه هام ... حالم و تعریف بکنم
تو هم منو شعر منو ... با همه حست می خونی
...
یه حالی داشتم که نگو ... یه حالی داشتم که نپرس
یه تیکه از روحم و من ... جایی گذاشتم که نپرس
یه جایی که می گردم و ... دوباره پیداش می کنم
حتی اگه کویر باشه ... بهشت دنیاش می کنم
اسم قشنگ شهرمو ... تو می دونی چی می ذارم ؟
دونه دونه کوچه ها شو ... به اسمای کی می ذارم ؟
آخه تو هم مثل منی ... مثل دلای ایرونی
وقتی هوا ابری می شه ... حال و هوامو می دونی
یه حالی داشتم که نگو ... یه حالی داشتم که نپرس
یه تیکه از روحم و من ... جایی گذاشتم که نپرس
اگه بگم داغون شدم باور می کنی ؟!
اگه بگم تازه احساس می کنم چقدر دوستت داشتم باور می کنی ؟!
باور می کنی ؟!
باور می کنی اگه بگم هنوز که هنوزه رفتنت و باور ندارم ؟!
هنوز صدات تو گوشمه ! باور می کنی ؟!
... دل من یه روز به دریا زد و رفت ... پشت پا به رسم دنیا زد و رفت ...
رفتی ؟! به همین سادگی ؟! به همین راحتی ؟!
این قد بهم ریختم که اصلاْ نمی دونم چی دارم مینویسم !
ولی شاید یکی بتونه کمکم کنه ! آره حسین پناهی ! زنده یاد حسین پناهی ...
اونم یکی بود مثل خودت !
ساده و بی ریا . وقتی که رفت تازه شناختمش که چه اعجوبه ای بود . درست مثل خود خود خودت !
میزی برای کار ،
کاری برای تخت ،
تختی برای خواب ،
خوابی برای جان ،
جانی برای مرگ ،
مرگی برای یاد ،
یادی برای سنگ،
این بود زندگی ...
امسالم سال تلخی بود ! درست مثل پارسال !
روحش شاد ...
بر گرفته از وبلاگ هواداران سعید شهروز
دوستش دارم ،داشتم و خواهم داشت.
براستی چرا؟
سر منشا این عشق و دوست داشتن چیست؟
کسانی را می شناسم که در اوج شهرت قرار دارند ولی مهرشان در دل کسی نیست .کسانی را
می شناسم که آوازه افتخاراتشان به آسمان خراش ها میرسد ولی کسی حتی اسم ان ها
را نشنیده است.
ولی چگونه میشود مهر یک نفر در دل کسی ، نه تنها کسی بلکه کسانی و حتی ملتی بنشیند.
چه می شود که انسانی برای نسلی، دوره ای وزندگی ی اسطوره می شود چنان که قلب ها برای
او می تپد،دل ها برای او می جوشدوفکر ها همه معطوف عشق اوست.
براستی اینسان افراد چرا اینگونه می شوند؟
داریوش،داریوش اقبالی یکی از کسانی است که براستی افراد زیادی با صدای او زندگی
می کنند و از عقایدش پیروی می کنند .از حرف ها و نصیحت های او استفاده می کنند.
اخبار مربوط به او را با جدیت دنبال میکنند و....
گمان نمی کنم نسلی باشد که حداقل یک بار به اهنگ هایش گوش نداده باشد و یا اسمی از او
نشنیده باشد.
به نظر شما چرا کسی اینگونه میشود؟
با ارزوی سلامتی و سربلندی برای داریوش عزیزو دیدار او در وطن
قصد ندارم ادعا کنم تنها داریوش اقبالی اینگونه است ولی داریوش مثالی است از عشق خودم و لااقل کسانی که می شناسم.
برای دبدن عکس به ادرس:
گذشته های دور
یه کوچه
یه خونه قدیمی
یه در زنگ زده
در رو که باز میکنم حوض قدیمی که پر شده از برگهای خشک درخت چنار گوشه
حیاط نظرم رو جلب میکنه شمعدونی های ریز و درشتی که از بی آبی شاید دیگه هیچ
وقت دوباره پا نگیرن ،سیاهی کاشی های که معلومه سالهای زیادی هست که رنگ
آب به خودشون ندیدن و ........
این همون خونست؟؟؟
داره یه صداهایی میاد
صدای بچه هایی که دارن بازی میکنن
انگار یکی داره منو صدا میزنه
صدای ضبط قدیمی بابا یا حتی صدای ظرف شستن مامان .
این صداها شاید صداهایی هستن که تو تموم این سالها نذاشتن درخت ها ، حوض
آب ، در زنگ زده و همه و همه احساس تنهایی بکنن
ولی من که تنها بودم چی؟؟؟؟
یادم میاد صدای بابا وقتی میگفت نرو یا زجه های مادر وقتی می گفت بمون
من اشتباه کردم ، اشتباه.
می خوام از نو شروع کنم
من، منم.
از اول اول اول اول اول اول اول......
شروع میکنم.
ولی حیف و صد حیف نه پدر بر میگرده و نه حتی مادر ، می دونم که شیرینی بوسه
پدر رو دیگه تجربه نمی کنم و نوازش مادر رو شاید تنها در خواب ببینم.
با این امید شروع میکنم تا شاید پدرم و مادرم منو ببخشند.
نگفتم از کدوم خاک و کدوم آب نگفتم از کدوم بندر رسیدم
نگفتم بوی چی داره نفسهام نگفتم چی شنیدم یا چی دیدم
نگفتم از خلیج بر گشته ام من یا از اون تک جادهء پرت مه آلود
صدام بوی هوای شرجی رود داشت هوائی که هوای غربتم بود
من از هرجای دنیا که بیام پر از دلتنگی هستم
و لبریز از هوای مهربونی تموم قلب و دستم
زندگیم خالی و سرده ، دلم از غصه پر درده
قاصدک ببین که بی او، غم عشق با من چه کرده.
پر از دلتنگی هستم(از کتاب فریاد زیر آب)
