از عشق به مادر تا خاطره روز ورود داریوش

از عاشقی که عشقش ولش کرده بود تا شکایت از سیاست و مردم

و نمیدونستم از دل نوشتن جرمه  و اگه یه روز کسی چیزی بنویسه باید تحقیر بشه.

مدتی رو نبودم به علتی که فقط خودم میدونم و دلم همه اون ادم هایی که یه روزی دم از رفاقت میزدند رفتند کسی حتی یادش نبود که یه روزی یه کسی یه وبلاگی به این اسم داشته

حالا باز اومدم ولی من دیگه اون ادم سابق نیستم دیگه نه دلم و نه فکرم کار میکنه.تنها شانسی که اوردم میتونم به کلاس های دانشگاه برسم.و نوشتن وبلاگ تو اون شهری که من دانشجوم یه خیاله

توقعی از کسی ندارم ولی از  اونایی که تو مراحل تنهایی دست پر مهرشون رو از من دور کردند خواهش میکنم حالا هم بذارن همینجوری تنها باقی بمونم و با درد خودم بسازم و بسوزم.

                                                                                       مهرداد