مرا گر دولت عالم ببخشند

                                          برابر با نگاه مادرم  نیست

شبهای سرد زمستان بود

مادر از بیم اینکه فرزند ش سرما بخورد پتوی خود را نیز بر روی او کشید .

صبح  لقمه را از دهان خود گرفت تا فرزندش را سیر به مدرسه بفرستد .

سالها حتی لباس نو بر تن نکرد تا بتواند هزینه تحصیل فرزند خود را بدهد  تا او را انچنان که دوست داشت

پرورش دهد.

پسر روز به روز بر بلندای قامتش افزوده میشد و سعی می کرد زحمات مادر را با درس خواندن جبران کند

 او وارد دانشگاه شد تا تحصیلات خود را در مقطع دکترا ادامه دهد وجواب زحمات مادر را بدهد

سالها سپری شد و اکنون این دکتر که اگر حتی اسمش را بزبان بیاورم نیمی از مردم او رامی شناسند مادر

 خود را همچون تاجی بر سر نگهداری میکند و میداند اگر او امروز به این حد کمال رسیده تنها و تنها به

سبب رنج و سختی کشیدن مادر است.

اما اکنون که وقت جبران این زحمات فرا رسیده

 مادر

 جان را به جان افرین تسلیم می کند

                                                                                 اما.......................

                         آری  

                               آری دوست داشتن چه زیباست

به جست و جوی تو

                                             بر در گاه کوه میگریم

                                            در استانه ی دریا و علف.

به جست و جوی تو

                                               در معبر باد ها میگریم

                                               در چار راه فصول

                                                                         در چارچوب شکسته ی پنجرئی

                                                                              که اسمان ابر الوده را

                                                                              قابی کهنه میگیرد

مادر:

    کنسرت خواننده بزرگ و محبوب ایران پس از  سالها دوری از

      وطن                        

                              ۱۵ بهمن ۸۴ در میدان آزادی 

 چند ساعتی بیشتر به شروع کنسرت باقی نمونده.

میدان آزادی غرق در ازدحام و شلوغیه .

مردم سعی دارن تا جایی برای نشستن پیدا کنن

 سیل عظیمی از طرفداران داریوش که برای این کنسرت اومدن

به چشم می خوره 

بالاخره

بعد از ساعتی داریوش عزیز به روی سن ساخته شده در

 میدان میاد .صدای صوت های متوالی و دست زدن به گوش می رسه .

و حالا داریوش عزیز

                         رازقی پر پر شد

                                            باغ در چله نشست

                                   تو به خاک افتادی

                                                کمر عشق شکست

                                               ما نشستیم و تماشا کردیم

                                                                      ..................................................

                                                                     ...................................................

خدایا:

 همه با هم دعا میکنیم که این روز زودتر برسه .........

                                                                      الهی آمین

                                به نظر شما داریوش عزیز اولین آهنگی رو که در ایران اجرا میکنه چی هست؟؟؟؟

یادمه خیلی دوستش داشتم اونقدر که اگر روزی باهاش حرف نمی زدم شاید میمردم روزای خوبی با هم

داشتیمم  مدت زیادی گذشت من بهش قول ازدواج داده بودم واونم قبول کرده بودولی الان من یه دانشجو بودم یه نفر که

خدمت نرفته بود اون هر روز میگفت چرا نمیایی خواستگاری؟

من مشکل داشتم ولی اون فقط منو برای خودش دوست داشت

ولی چرا؟؟

منو کم کم ترک کرد موج بد بختی هار بر سرم فرو ریخت  من حالا از غصه غذا هم نمی خوردم من

داشتم سیگاری میشدم    وای خدای من....... (نه فقط توی خونه دانشجوییه عیبی نداره) ........ولی کم

کم نابودم کرد حالا من یه معتاد شده بودم که همش به خاطر اون بود  یعنی ارزشش رو داره؟؟؟؟

خدای من......   ترو خدا برگردیعنی دیگه شبا باید بدون فکر اون می خوابیدم

 چرا آدم ها اینقدر همدیگر رو زود فراموش می کنن

اگر دوست داشتن و عاشق بودن اینه از خدا می خوام هیچ وقت کسی عاشق کسی نشه  

قابل توجه تمامی دوستان این داستان فقط جهت عبرت گرفتن است و واقعی نیست لااقل در مورد من

شب آغاز هجرت تو شب از خود شکستنم بود
شب بی رحم رفتن تو شب ازخاک نشستنم بود
شب بی تو شب بی من شب دل مرده های تنها بود
شب رفتن شب مردن شب دل کندن من ازدعا بود
واسه جشن دلتنگی ما گل گریه سبد سبد بود
با طلوع عشق من وتو هم زمین هم ستاره بد بود
از هجرت تو شکنجه دیدم کوچ تو اوج ریاضتم بود
چه مومنانه از خود شکستم کوچ من از من نهایتم بود
به دادم برس توای ناجی تبارمن
به دادم برس به دادم برس توای قلب سوگوار من
سهم من جز شکستن من تو هجوم شب وزمین نیست
با بر وبال خاکی من شوق برواز آخرین نیست
بی تو باید دوباره برگشت به شب بی پناهی
سنگر وحشت من ازمن. مرهم زخم پیر من کو
واسه پیدا شدن تو آینه. جاده سبز گم شدن کو
بی تو باید دوباره گم شد. تو غبار تباهی
با من نیاز پاک زمین بود. تا قله فتح ستاره مستی
اگرشکستم ازتو شکستم اگر شکستی از خود شکستی
به دادم برس توای ناجی تبار من
به دادم برس توای قلب سوگوارمن

ستایشگر عشق

قلندر
دربدر همیشگی کولی صدساله منم
خاک تموم جادهاست جامه کهنه تنم
هزار راه رفته ام هزارزخم خورده ام
تاتو مرازنده کنی هزار بارمرده ام
شب ازسرم گذشته بود درشب من شعله شدی
برای تطهیرتنم صاعقه وارآمده ای
قلندرای سوختم لب ازگلایه دوختم
برهنگی خریدمو خرقه تن فروختم
هواشدی نفس شدم تیشه زدی ریشه شدم
آب شدی عطش شدم سنگ زدی شیشه شدم
تهی زقهروکین شدم برهنه چون زمین شدم
مراتو خواستی این چنین ببین که این چنین شدم
سپرده ام تن به زمینو خون به رگ زمان شدم
سایه صفت درپی تو راهی لامکان شدم
گیج شدم تاکه شوم سایه تووقت سفر
مرابه خویش تن بخوان مرا به خلوتت ببر
قلندم قلندرم گم شده دربدرم
فروتر از خاک زمین ازآسمون فراترم